مرکز طب کار سلامت سام پارس
شنبه تا چهارشنبه: ۱۶-۸ و پنج شنبه: ۱۲-۸ جمعه ها: تعطیل
تلفکس: ۸۸۹۱۴۸۸۷-۰۲۱

آخرین مطالب آموزشی

خوش آمد

به سایت طب کار سلامت سام پارس خوش آمدید
به سایت طب کار سلامت سام پارس خوش آمدید
روزها و ساعات کار: شنبه تا چهارشنبه ۱۶-۸ و پنجشنبه ۱۲-۸
Title Image

تعاریف کلی و اصولی قانون کار

قانون کار

تعاریف کلی و اصولی قانون کار

قانون کار دارای مفاهیمی است که هنگام رجوع به آن باید با آن ها آشنا باشید. در این مقاله به معرفی این مفاهیم و تعاریف می پردازیم.

ماده ۱
کلیه کارفرمایان، کارگران، کارگاهها، موسسات تولیدي، صنعتی، خدماتی و کشاورزي مکلفبه تبعیت از قانون کار میباشند.

ماده ۲
کارگر از لحاظ این قانون کار کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار میکند.

ماده ۳
در قانون کار کارفرما شخصی است حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دریافت حق السعی کار میکند. مدیران و مسئولان و به طور عموم کلیه کسانی که عهده دار اداره کار کارگاه هستند نماینده کارفرما محسوب میشوند و کارفرما مسئول کلیه تعهداتی است که نمایندگان مذکور در قبال کارگر به عهده میگیرند. در صورتیکه نماینده کارفرما خارج از اختیارات خود تعهدي بنماید و کارفرما آن را نپذیرد در مقابل کارفرما ضامن است.

ماده ۴
کارگاه محلی است که کارگر به درخواست کارفرما یا نماینده او در آنجا کار میکند، از قبیل موسسات صنعتی، کشاورزي، معدنی، ساختمانی، ترابري، مسافربري، خدماتی، تجاري، تولیدي، اماکن عمومی و امثال آنها. کلیه تاسیساتی که به اقتضاي کار متعلق به کارگاه اند، از قبیل نمازخانه، ناهارخوري، تعاونیها، شیرخوارگاه، مهد کودك، درمانگاه، حمام، آموزشگاه حرفه اي، قرائت خانه، کلاسه اي سواد آموزي و سایر مراکز آموزشی و اماکن مربوط به شورا و انجمن اسلامی و بسیج کارگران، ورزشگاه و وسایل ایاب و ذهاب و نظایر آنها از نظر قانون کار جزء کارگاه میباشند.

ماده ۵
کلیه کارگران، کارفرمایان، نمایندگان آنان و کارآموزان و نیز کارگاهها مشمول مقررات قانون کار میباشند.

ماده ۶
در قانون کار براساس بند چهار اصل چهل و سوم و بند ششاصل دوم و اصول نوزدهم، بیستم و بیستوهشتم قانون اساسی جمهوري اسلامی ایران، اجبار افراد به کار معین و بهره کشی از دیگري ممنوع و مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوي برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهند بود و همه افراد اعم از زن ومرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و هرکس حق دارد شغلی را که به آن مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند.

براساس بند چهار اصل چهل و سوم و بند شش اصل دوم و اصول نوزدهم، بیستم و بیست و هشتم قانون اساسی جمهوري اسلامی ایران، اجبار افراد به کار معین و بهره کشی از دیگري ممنوع و مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوي برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهند بود و همه افراد اعم از زن ومرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و هرکس حق دارد شغلی را که به آن مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند.

1/5 - (2 امتیاز)
تماس بگیرید
instagram
sms
whatsapp
telegram
map
phone
waze